W kwietniowej nucie growej chciałbym powrócić na chwilę do czasów mojego dzieciństwa i pierwszej strategii w którą dane mi było zagrać. Historia konfliktu ludzi z orkami porwała mnie na tyle, że przez dwa tygodnie ferii zimowych odchodziłem od komputera jedynie na te kilka minut, aby zjeść posiłek. Ta niesamowita i jedyna w swoim rodzaju gra to Warcraft II: Tides of Darkness.

Muzykę do tego tytułu skomponował Glenn Stafford, a więcej jego twórczości można usłyszeć choćby w World of Warcraft czy gdy pojawia się ekran ładowania potyczki w Hearthstone.

Wart polecenia jest ogólnie cały soundtrack - dla mnie ta muzyka doskonale uzupełniała to co działo się na ekranie. Wyrażała całe piękno gry, podkreślała jej kolory, paletę barw, klimat... Szczególnie w pamięć zapadł mi jeden z utworów przygrywających w trakcie misji kampanii ludzi. Oczywiście polecam słuchać głośno i na dobrym sprzęcie, aby wychwycić jak najwięcej detali. Bębny, werble i inne instrumenty - cudeńko.

Słuchając tego motywu od razu mam w głowie świetne sample zgłaszających się jednostek: "What is it?", "Yes my lord?", "Your command?" przeplatające się z dźwiękami stawianych budynków czy choćby ścinanych przez robotników drzew. Zamykam oczy i przypominam sobie odgłosy wykuwanego oręża, szczęk stali, świst pocisków wystrzeliwanych z katapult i odgłosy ginących wojaków. Może to kwestia tego, że byłem dzieckiem i tego rodzaju muzyka akurat w tych czasach robiła na mnie większe wrażenie, ale faktem jest że żadnemu innemu Warcraftowi nie udało się jej już nigdy przebić.

Czekacie na nowego Dooma? Ha, to mam dla Was kawałek umilający oczekiwanie, ale z innej gry id Software. Graliście w Quake'a II? To przypomnijcie sobie kosmiczną bazę, a przede wszystkim ciężki klimat wylewający się z głośników za sprawą Sonic Mahyem i ich niesamowitej ścieżki dźwiękowej. Z chęcią wrzuciłbym tutaj cały soundtrack, ale skoro mogę tylko jeden kawałek to niech będzie to ten z głównego menu gry.

Quake II 

Sonic Mayhem - Quad Machine

Cóż można powiedzieć o Quake'u II? Jedna z niewielu gier, która dostała w Secret Service notę 10/10. To właśnie ta strzelanka (wspólnie z Unreal'em) i jej absolutnie piękne tekstury wyzwalały w posiadaczach PC dziką żądzę posiadania akceleratora 3D w postaci 3DFX VODOO 2. Dynamika, wiele rodzajów przeciwników, spluwy pozostawiające z wrogów sterty mielonego mięcha, miażdżąca serce muzyka, rozbudowany multiplayer... To z niej kopiowano najlepsze rozwiązania w późniejszych shooterach. Tę grę należy znać! Sam mam jeszcze dwa dodatki do ogrania, więc z chęcią wrócę do tego wiekowego, ale nadal arcygrywalnego tytułu.

Ulubiony utwór na ten styczniowy tydzień to główny motyw muzyczny jednej z najlepszych strategii czasu rzeczywistego jakie kiedykolwiek powstały - Command & Conquer: Red Alert nieistniejącego już niestety Westwood Studios.

Sam kawałek nosi tytuł Hell March, a skomponował go Frank Klepacki. Można go usłyszeć zarówno w filmie wprowadzającym do gry jak i podczas poszczególnych misji. Popularność oraz niesamowity klimat tego utworu sprawiły, że został on nieco zmodyfikowany i umieszczony także w kolejnych częściach: C&C: Red Alert 2 oraz C&C: Red Alert 3.

Mieszanka ciężkich gitarowych rifów, odgłosów maszerujących żołnierzy, sampli pracującego młota pneumatycznego i elektroniki... czy jest coś lepiej zagrzewającego do walki? Dziesiątki przegranych godzin na PC, a ostatnio także na PlayStation sprawiły że nie mogę obok tego utworu (jak i oczywiście samej gry) przejść obojętnie.

Sierpniowa nuta growa należy do kawałka z Tekkena 3 od Namco, w którego przegrałem nieskończone ilości pojedynków z moim wujkiem na PlayStation. Podczas jednego z tysięcy starć Hwoarang vs Bryan Fury trafiliśmy na ten oto motyw. Dla mnie najbardziej energetyczny i po prostu najlepszy w tej części serii.

 

Standardowo podkręcamy dźwięk i wracamy do lat 90; ery szarego, dobrego PlayStation gdzie konsole miażdżyły komputery swoją wydajnością, a bijatyki niepodzielnie panowały na salonach.

 

Tekken 3 to trzecia część serii znakomitych bijatyk wyprodukowana przez Namco. Kolosalna liczba kombinacji ciosów, mnóstwo znakomitych postaci do wyboru, grafika i płynność animacji jakiej nikt wcześniej nie widział... można tak długo wymieniać. To dla tej gry kupowało się PlayStation.

Macie czasami tak, że głęboko w pamięć zapada Wam fragment muzyki z jakiejś gry? Ja tak i jak się nad tym zastanowić to jest tych kawałków całkiem sporo. Radosne, rytmiczne, gitarowe, wolne, nostalgiczne, elektroniczne... Zakodowane w naszej głowie dźwięki, które w każdej chwili możemy przywołać. To właśnie im chcę poświęcić jeden wpis w miesiącu w ramach wspominek nut growych.

Utworem lipca jest "The Traveler" z gry Crusader: No Remorse. Tytuł ten został wypuszczony 31 sierpnia 1995 roku przez nieistniejące już studio Origin Systems. Obecnie prawami do ich katalogu gier dysponuje Electronic Arts i większość z nich (m. in Crusader'a) można kupić na platformie Origin.

Kawałek "The Traveler" to główny motyw przygrywający w menu gry. Załóżcie słuchawki, wybierzcie najlepszą jakość, podkręćcie dźwięk i przekonajcie się sami dlaczego wiele razy zamiast wdusić przycisk "new game" siedziałem jak zaczarowany i przyglądałem się z uśmiechem na twarzy postaci elitarnego komandosa w czerwonym skafandrze.

W grze Crusader: No Remorse wcielamy się w rolę tytułowego krzyżowca, który służy Światowemu Konsorcjum Ekonomicznemu. Do czasu aż okazuje się, że byli pracodawcy postanowili nas sprzątnąć. We wprowadzającej sekwencji filmowej widzimy jak giną nasi koledzy, a my jakimś cudem unikamy śmierci. Dołączamy do Ruchu Oporu i szukamy zemsty. Bez żalu. Bez litości. Bez wyrzutów sumienia. Wszystko to w rzucie izometrycznym, okraszone doskonałą (jak na tamte czasy) grafiką SVGA.